Nesrećni ljudi

Epizoda počinje neočekivanim i neželjenim povratkom Petra Kralja u najboljem reveal-u do sada, koji gledaoca prisiljava na imdb stranicu kako bi proverio količinu istog u seriji (hint: ima ga previše).  Loš utisak o epizodi produbljuje beskonačna sekvenca u podzemlju, (pakao to je Pavić), koja se jedva privodi kraju haremskom reanimacijom sultana. Možda je izlišno napomenuti Pavićevu uobičajenu poziciju patrijarhatskog paćenika, ali autori ne dozvoljavaju takav previd.  Potpuno neshvatljivo, u isto vreme posao traže i Vukašin i njegov otac, ali je za utehu da je Batina epizoda donekle gledljiva. Već pri kraju epizode, gledalac je izmoren Pavićevim generalizacijama i opštim mestima, no! Posebna poslastica krije se na kraju, Lazović nam se ukazuje kao pandan pompeznosti jednog Popare, ovaploćenje lovćenske crnogorštine.

Većim delom epizode neočekivano i nezasluženo dominira besmisleni zaplet u kome Petar Kralj za šaku vinjaka tumači lik srbskog majstora etiličara. Nižu se predvidivi kadrovi bajatog vodvilja koji opisuje opšte mesto majstorskog dolaska paralelno sa Deskovom posetom lokalu gde prepoznaje Keti. I Petar Kralj i Desko uspešno varaju svoje domaćine ali i gledaoce, puneći svoje stomake ali ostavljajući nas publiku gladne. Dva motiva koji se nastavljaju iz prethodnih epizoda su product placement Ivane Mihić koja "peva" 3 (slovima tri) pesme, kao i markantna mizoginija evidentna u jeftinim Pavićevim fantazijama o pohotnim brucoškinjama (Džordžina) i nemoralnim milfarama (Lolina neimenovana prijateljica sponzoruša).